Król

 

Premiera: 18.05.2018, czas trwania: około 3,5 godz. (1 przerwa), Duża Scena

Autor: Szczepan Twardoch
Adaptacja: Paweł Demirski
Reżyseria: Monika Strzępka
Scenografia: Anna Maria Karczmarska
Kostiumy: Arek Ślesiński
Muzyka: Tomasz Sierajewski
Reżyseria światła: Robert Mleczko
Projekcje: Robert Mleczko
Choreografia: Jakub Lewandowski
Układ walk bokserskich: Robert Popławskl
Przygotowanie wokalne: Monika Malec
Efekty pirotechniczne: Tomasz Pałasz
Asystent reżysera: Sara Bustamante-Drozdek
Inspicjent : Katarzyna Zbrojewicz
Sufler: Małgorzata Ziemak
 
 

Premiera: 18.05.2018, czas trwania: około 3,5 godz. (1 przerwa), Duża Scena

Opowieść o targanej konfliktami narodowymi, politycznymi i społecznymi Warszawie u progu drugiej wojny światowej. Socjaliści dzień w dzień stawiają czoła falangistom, agresja i przemoc rządzą na ulicach, spolaryzowane media podsycają konflikt – mit zjednoczonej Polski zaczyna upadać…

Monika Strzępka i Paweł Demirski przenoszą na scenę głośną powieść Szczepana Twardocha.

Monika Strzępka – reżyserka teatralna. Zadebiutowała w 2004 roku w Teatrze Polskim w Bydgoszczy realizacją tekstu Anny Bednarskiej Z twarzą przy ścianie. Pracując rok później w Teatrze Wybrzeże poznała Pawła Demirskiego. Od tego czasu Strzępka-reżyserka i Demirski-dramaturg zrealizowali szereg zaangażowanych społecznie spektakli, m.in. Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu, za który otrzymali główną nagrodą na 3. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia w Krakowie, W imię Jakuba S. w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU!, Bitwa warszawska 1920Triumf woli w Starym Teatrze w Krakowie.

W projekcjach do spektaklu wykorzystano materiały archiwalne ze zbiorów Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego.

Przedstawienie przeznaczone jest dla widzów dorosłych. Uprzedzamy również, że w spektaklu wykorzystywane jest światło stroboskopowe.

 
  • „Król” – trzeźwiący spektakl

    Agnieszka Korol, Blog www.begoodart.com, 10.06.2018

    Widzimy ciemne zaułki i idee, już dzisiaj wydawałoby się, dawno skompromitowane, a przecież wciąż odradzające się jak hydra. Ich głosiciele zwalczają się między sobą poprzez uliczne gangi, manifestacje i bojówki. Wszystko ukazane w niezwykle dynamicznych ujęciach. Ruch (...)

    Widzimy ciemne zaułki i idee, już dzisiaj wydawałoby się, dawno skompromitowane, a przecież wciąż odradzające się jak hydra. Ich głosiciele zwalczają się między sobą poprzez uliczne gangi, manifestacje i bojówki. Wszystko ukazane w niezwykle dynamicznych ujęciach. Ruch sceniczny w połączeniu z energetyczną muzyką i obracającą się sceną, od razu wciąga widza w wir wydarzeń. Ruchy aktorów raz przyspieszają, to znów spowalniają jakby w specjalnych ujęciach filmowych. Aktorzy również śpiewają, wprowadzając elementy musicalowe. Pomieszanie różnych konwencji nie zakłóca odbioru, wręcz przeciwnie – spaja całość. Znakomita obsada, z Andrzejem Sewerynem na czele, powoduje, że ogląda się ten spektakl z wielkim zainteresowaniem.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.begoodart.com 

    więcej 
  • _

    Magdalena Kuydowicz, Zwierciadło, 06.06.2018

    Pierwszy akt wspaniale się toczy, zaskakuje co chwila nowymi pomysłami formalnymi: obrotowa scena, zaskakująca scenografia, piękne samochody, boks, bajeczne pojedynki w wersji slow motion (efekt uzyskany za pomocą zręcznej choreografii i świateł stroboskopowych) — dzięki czemu (...)

    Pierwszy akt wspaniale się toczy, zaskakuje co chwila nowymi pomysłami formalnymi: obrotowa scena, zaskakująca scenografia, piękne samochody, boks, bajeczne pojedynki w wersji slow motion (efekt uzyskany za pomocą zręcznej choreografii i świateł stroboskopowych) — dzięki czemu wielowątkowa opowieść z przeszłości i teraźniejszości toczy się jak szalona.
    (...) Rzeczywiście trudny do przeniesienia na deski teatru tekst udało się pokazać artystom zarówno w wersji luksusowej (piękne samochody, kobiety i alkohol, eleganckie ulice Śródmieścia Warszawy), jak i w świecie nędzy: biedna Wola, żebracy, więzienie, tortury i postępująca korupcja władzy. Jest i oczywiście wrzący tygiel narodowy: Polacy i Żydzi wraz z nurtującym tych drugich w 1937 roku pytaniem: „wyjechać czy zostać?”. Gangsterzy, dla których pieniądz i przemoc rządzą światem. Do tego jeszcze socjaliści kontra falangiści, media podsycające konflikt między agresorami. Burdele, procesy i wiele aktualnych do dziś problemów Polski.
    Wielka narodowa epopeja znajduje finał w drugim akcie, w którym Andrzej Seweryn —Szapiro z Palestyny odkrywa z przerażeniem, kim naprawdę jest i dlaczego tylko on przetrwał. Seweryn jak zawsze precyzyjnie i szybko buduje postać starzejącego się boksera, „króla”, przed którym niegdyś drżał każdy rzezimieszek w mieście. Teraz, lekko powłócząc nogami, zrezygnowany i wycofany z życia zajada się resztkami przysmaków, które przynosi mu opiekuńcza i szydercza Ryfka (świetna Elżbieta Barszczewska). Nie opuszcza mieszkania, spisuje swoje wspomnienia, bojąc się wyjrzeć za okno. To przejmująca i wzruszająca postać. Adam Cywka — Szapiro ponad światami także poradził sobie z młodzieńczą wersją bohatera na scenie. Jest królem, bokserem, kochankiem, gangsterem i jednocześnie postacią tragiczną, złamaną wewnętrznie. Wszyscy zresztą aktorzy świetnie grają (Jerzy Schejbal — prokurator Ziębiński, Marcin Bosak — doktor Radziwiłłek czy Krzysztof Dracz — kum Kaplica). Monika Strzępka zręcznie poprowadziła aktorów i ułożyła sceny zbiorowe. Dawno nie było w Teatrze Polskim tak dynamicznej, nasyconej społecznymi akcentami opowieści.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.zwierciadlo.pl 

    więcej 
  • "Sztandar we krwi"

    Jacek Wakar, Więź, 03.06.2018

    „Król” to teatr popularny w najlepszym tego słowa znaczeniu. Widowisko, które nie stawia intelektualnych barier nie do przeskoczenia, chce być i jest atrakcyjne, żywi się własną teatralnością. (...)„Król” jest widowiskiem pełną gębą. Narzuca (...)

    „Król” to teatr popularny w najlepszym tego słowa znaczeniu. Widowisko, które nie stawia intelektualnych barier nie do przeskoczenia, chce być i jest atrakcyjne, żywi się własną teatralnością. (...)
    „Król” jest widowiskiem pełną gębą. Narzuca to umiejętnie zaadoptowana na scenę przez Demirskiego bestsellerowa powieść Szczepana Twardocha – dla mnie bezdyskusyjnie najlepsza w jego dorobku. Zrobić „Króla” w bieda teatrze mija się z celem, lepiej nie robić go wcale. W tę opowieść wpisany jest rozmach, dlatego łatwiej niż na scenie wyobrazić ją sobie na kinowym ekranie. Strzępka to wie, a zatem uruchamia całą machinę dużej sceny Teatru Polskiego. Obrotówka pracuje niemal przez cały czas, zmieniamy miejsca akcji i tonacje opowieści. Scenograf Anna Maria Karczmarska zaprojektowała fronton ogromnej warszawskiej kamienicy, przed nim ustawiła bokserski ring, po drugiej stronie konstrukcji dwa ja prawdziwsze samochody. Ring będzie też mordownią w Berezie Kartuskiej, auta wnętrzami pokoi prostytutek w burdelu Ryfki Kij. Czasem sceniczną topografię oddaje jeden znak – sofa oznacza mieszkanie Emilii i Jakuba Szapirów.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.wiez.com.pl

    więcej 
  • "Twardoch w teatrze. Kultowy "Król" przeniesiony na scenę, a jakże, po królewsku"

    Maciej Kowalski, Wirtualna Polska - Książki, 29.05.2018

    Prawie cztery godziny wciągającej akcji, znakomite rozwiązania inscenizacyjne, imponujące aktorstwo - spektakl „Król” to jedna z najciekawszych nowości teatralnych. Mocno oczekiwana adaptacja niezwykle popularnej powieści Szczepana Twardocha spełniła ogromne pokładane w (...)

    Prawie cztery godziny wciągającej akcji, znakomite rozwiązania inscenizacyjne, imponujące aktorstwo - spektakl „Król” to jedna z najciekawszych nowości teatralnych. Mocno oczekiwana adaptacja niezwykle popularnej powieści Szczepana Twardocha spełniła ogromne pokładane w niej nadzieje.
    Przedstawienie zrealizowane w taki sposób, oparte na wyrazistych postaciach, jest bardzo wymagające od aktorów. A ci robią tu znakomitą robotę: obecny na scenie w zasadzie przez cały czas Andrzej Seweryn, dyrektor Teatru Polskiego, dobrze wygrywa zagubienie swojej postaci w czasie i przestrzeni, znakomicie wypada Dracz, zarówno w chwilach tryumfu, jak i upadku, Cywka ma w sobie wystarczająca charyzmę, żeby unieść książkową siłę swojej postaci. Ale prawdziwą perłą obsady okazuje się Paweł Tomaszewski. Młody aktor gra w przedstawieniu Strzępki kilka epizodycznych ról, ale każda z nich to prawdziwy aktorski majstersztyk. To warte podziwu tym bardziej, że wszystkie te postaci mają zupełnie inny charakter (...).
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.ksiazki.wp.pl

    więcej 
  • "Był sobie król..."

    Jan Bończa-Szabłowski, Rzeczpospolita nr 126, 04.06.2018

    Przez scenę Teatru Polskiego przewija się wiele barwnych postaci. Gangsterzy, socjaliści, narodowcy, faszyści. Są prostytutki i skorumpowani, nieudolni politycy. (...) Spektakl Strzępki i Demirskiego jest dynamiczny. Monumentalna scenografia Anny Marii Karczmarskiej prezentująca warszawskie (...)

    Przez scenę Teatru Polskiego przewija się wiele barwnych postaci. Gangsterzy, socjaliści, narodowcy, faszyści. Są prostytutki i skorumpowani, nieudolni politycy. (...) Spektakl Strzępki i Demirskiego jest dynamiczny. Monumentalna scenografia Anny Marii Karczmarskiej prezentująca warszawskie podwórka jest stale w ruchu, co pozwala obserwować akcję symultanicznie. Utwór daje szansę na stworzenie pełnokrwistych postaci. Szapiro Adama Cywki to brutalny romantyk o miękkim sercu. Z kolei w wykonaniu Andrzeja Seweryna - człowiek zagubiony, pełen pytań i wątpliwości. Mający świadomość przegranego życia. Marzący o życiu w Palestynie, ale wegetujący na Śląsku. Mamy też w tej opowieści cynicznego ojca chrzestnego Kuma Kaplicę (świetny Krzysztof Dracz) - niegdysiejszego PPS-owskiego bohatera, a teraz zwyczajnego gangstera, który rządzi połową Warszawy.
    Ale mamy też tępego zabijakę Pantaleona Karpińskiego Mirosława Zbrojewicza - bezwzględnego, choć dziecinnie niewinnego. W świecie kobiet na pierwszy plan wysuwa się zdecydowanie Katarzyna Strączek jako niezwykle zmysłowa i pełna kobiecości burdelmama Ryfka Kij. Jest też Emilia, piękna, ale cyniczna i rozpustna Anna Ziembińska (Maria Dębska).
    Jeśli ktoś w tej opowieści dostrzeże jakieś aluzje do czasów współczesnych, to już jego sprawa... Myślę, że tak jak książka Twardocha budziła wiele kontrowersji, tak samo będzie ze spektaklem duetu Strzępka-Demirski.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.e-teatr.pl

    więcej 
  • "Peaky Blinders po warszawsku, czyli "Król" rządzi!"

    Maja Margasińska, Naszemiasto.pl nr 37, 28.05.2018

    (...) warto "Króla" w Polskim zobaczyć. Choćby z powodu wspaniałego Adama Cywki (Jakub Szapiro), chodzącego z charakterystycznym dla urków kolebaniem się w biodrach, po łuku, niczym drapieżnik, wyciągającego przemoc i gniew z ciała, z najciemniejszych jego miejsc, (...)

    (...) warto "Króla" w Polskim zobaczyć. Choćby z powodu wspaniałego Adama Cywki (Jakub Szapiro), chodzącego z charakterystycznym dla urków kolebaniem się w biodrach, po łuku, niczym drapieżnik, wyciągającego przemoc i gniew z ciała, z najciemniejszych jego miejsc, za pomocą tików i łagodnych poruszeń. Niesamowity jest Marcin Bosak w roli Radziwiłka i Mirosław Zbrojewicz jako Pantaleon. Paweł Tomaszewski, wcielający się w różne role i różnicujący je po mistrzowsku, wart jest zobaczenia w każdych okolicznościach. Zresztą cała obsada wypadła bardzo dobrze. (...) ciekawym zabiegiem było powierzenie roli Litani Barbarze Kurzaj. To ona pociąga za sznurki, odgrywa najbardziej mącące postacie, podsyca gniew. Z bohaterami łączy nas pancerz z cynizmu, pod którym - jak oni ukrywamy strach i miękkie bebechy.
    W "Królu" jest świetna scenografia (Anna Maria Kaczmarska): na obrotowej scenie zbudowano front kamienicy z bramą, przed którą parkują stare auta, a z tyłu znajduje się ring bokserski, który - gdy trzeba - zmienia się w obóz koncentracyjny. Niesamowite wrażenie robią momenty, w których bohaterowie wchodzą przez bramę z głębi sceny, w lekkim dymie i błyskach stroboskopowego światła, poruszając się w zwolnionym tempie. W podobnym tempie dzieją się świetnie zainscenizowane sceny walk bokserskich i bójek (Robert Popławski, Jakub Lewandowski).
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.warszawa.naszemiasto.pl

    więcej 
  • _

    Rafał Turowski, Blog Rafała Turowskiego, 20.05.2018

    Niewątpliwie Król jest jednym z ważniejszych wydarzeń mijającego sezonu, i wydaje mi się, że oczekiwania społeczeństwa wobec tego przedstawienia zostały przez twórców zaspokojone. W warszawskim Polskim debiutuje przeszedłszy z wrocławskiego znakomity Adam Cywka w (...)

    Niewątpliwie Król jest jednym z ważniejszych wydarzeń mijającego sezonu, i wydaje mi się, że oczekiwania społeczeństwa wobec tego przedstawienia zostały przez twórców zaspokojone.
    W warszawskim Polskim debiutuje przeszedłszy z wrocławskiego znakomity Adam Cywka w roli Jakuba, świetny Krzysztof Dracz w roli Kuma, zwracam uwagę na sceny w Berezie, Paweł Tomaszewski zapada w pamięć jako homoseksualny redaktor dość bezpośrednio wyrażający swoje erotyczne oczekiwania wobec Jakuba (nieco może efekciarska scenka, ale zgodna z powieścią i jednak cudownie zabawna), zwracam też uwagę na Alana Al-Murtathę, który gra Mojsze Bernsztajna i brata Szapiry.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.rafalturow.ski

    więcej 
 
 
Zwiastun spektaklu
 
 
DUŻA SCENA
I STREFAN 80 zł, U 70 zł
II STREFAN 60 zł, U 50 zł
III STREFAN 50 zł, U 40 zł
IV STREFAN 40 zł, U 30 zł
LOŻA PREZYDENCKA150 zł

- UWAGA: Przedstawienie przeznaczone jest dla widzów dorosłych. Uprzedzamy również, że w spektaklu wykorzystywane jest światło stroboskopowe. Czas trwania: około 3,5 godz. (1 przerwa).
- PLAN WIDOWNI
- Wejściówki w cenie 30 zł sprzedawane są na godzinę przed spektaklem. Płatność za wejściówki wyłącznie gotówką.
- Bilety ulgowe (U) przysługują: uczniom, emerytom, rencistom, osobom z niepełnosprawnością oraz odznaczonym "Zasłużony dla Kultury Polskiej" za okazaniem legitymacji.
- Ceny biletów w sprzedaży on-line zawierają opłatę manipulacyjną.
- Propozycje tańszych biletów znajdą Państwo wśród naszych OFERT SPECJALNYCH.

 

Projekt realizowany w ramach obchodów stulecia odzyskania niepodległości

Projekt współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa

 
 
Uwaga: ta strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej informacji o celu ich używania i zmianie ustawień przeglądarki znajdziesz tutaj. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Czym są pliki "cookie" - „ciasteczka”?


Poprzez pliki „ciasteczka” należy rozumieć dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, przechowywane w urządzeniach końcowych użytkowników przeznaczone do korzystania ze stron internetowych. Pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie użytkownika i odpowiednio wyświetlić stronę internetową dostosowaną do jego indywidualnych preferencji. „Ciasteczka” zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.

Pliki cookies, wykorzystywane są w celu: tworzenia anonimowych, zagregowanych statystyk, które pomagają zrozumieć w jaki sposób użytkownik korzysta ze stron internetowych dostosowanie zawartości i wyglądu strony do preferencji użytkownika

Używane ciasteczka na naszej stronie


  1. PHPSESSID - identyfikator sesji użytkownika
  2. PersistentQueueNumber,manageableQueueCookie0 – przechowuje kolejkę zdjęć
  3. CMS_DEBUG – debugowanie strony
  4. jsltTestCookie – testowe ciasteczko
  5. CookieInfo - informacja o wyświetleniu powiadomienia dotyczącego użycia przez stronę plików cookies
  6. __utmaa, __utmab, __utmac, __utmaz - używane są przez usługę Google Analytics która pozwala na generowanie statystyk strony www
  7. x-src, datr - używane przez facebook.com
  8. demographics ,dkv, VISITOR_INFO1_LIVE,use_hitbox,PREF - youtube.com

Zmiana ustawień ciasteczek (cookies) w przeglądarkach:


- Opera
- Firefox
- Internet Explorer
- Chrome
- Safari

Wyłączenie akceptacji ciasteczek znacznie ogranicza funkcjonalność większości podstron witryny.