86. "Wesele" Stanisława Wyspiańskiego w reż. Kazimierza Dejmka

 

"Wesele" w reżyserii Kazimierza Dejmka zostało okrzyknięte nowym, twórczym rozdziałem w jego działalności artystycznej, a także - chociaż pojawiały się i głosy zastrzeżeń - przełomowym wydarzeniem nie tylko w dziejach Teatru Polskiego w Warszawie, ale i teatru polskiego w ogóle.

Opinia taka wynikała z faktu, że spektakl charakteryzował się śmiałością i nowatorstwem, będąc skierowanym do widza współczesnego, a jednocześnie był pozbawiony gęby, jaką "Weselu" lubią bezceremonialnie dorabiać reżyserzy z pomysłami. Dejmek, w swojej wizji, postanowił odrzucić to wszystko, co w "Weselu" odnosiło się do spraw ówczesnych, a które w chwili adaptacji dramatu wydawały się już przebrzmiałe – zabrakło więc w spektaklu m. in. rozmowy Czepca z Księdzem i Żydem, właśnie po to, aby "Wesele" od początku do końca ukazać jako bunt pisarza przeciw polskiemu wiecznemu oczekiwaniu na cud, jako dramat narodowy w pełni czytelny dla współczesnych. 

Krzysztof Pankiewicz, scenograf, tak pomyślał izbę bieloną siwo, że zajmowała ona niemal całą przestrzeń sceny Teatru Polskiego. Było to zgodne z przekonaniem Kazimierza Dejmka, że należy konsekwentnie przeciwstawiać się wszelkim "szopkowym", "karuzelowym" czy "tanecznym" przyzwyczajeniom, które dotychczas charakteryzowały inscenizacje "Wesela". W jego recepcji było więc ono realistycznym dramatem, do tego stopnia, że sposób w jaki poprowadził dialogi zatarł prawie zupełnie rytm wiersza. Spektakl oceniano jako mądry, przenikliwy i przejmujący przede wszystkim przez swój realizm. Nie miał on na celu krzepienia serc czy zapowiadania świetlanej przyszłości. Było to "Wesele" niezwykle smutne i przygnębiające, w którym ani jeden z bohaterów nie wierzył w żadne proroctwa i przepowiednie. To tylko ciąg potępieńczych swarów, sporów, połajanek i bezsilnych podrygów. Nastrój jak na stypie zakończonej przeraźliwym skrzeczeniem wyglądającego niczym wypełzły z grobu trup Chochoła. Tym bardziej więc imponowało swoją bezkompromisowością i konsekwencją.

Zachwycił Andrzej Szczepkowski w roli Gospodarza, wyraźne były również role Jana Englerta i Joanny Szczepkowskiej, którzy wcielili się w Państwa Młodych oraz Haliny Łabonarskiej w roli Maryny.

 
Uwaga: ta strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej informacji o celu ich używania i zmianie ustawień przeglądarki znajdziesz tutaj. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Czym są pliki "cookie" - „ciasteczka”?


Poprzez pliki „ciasteczka” należy rozumieć dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, przechowywane w urządzeniach końcowych użytkowników przeznaczone do korzystania ze stron internetowych. Pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie użytkownika i odpowiednio wyświetlić stronę internetową dostosowaną do jego indywidualnych preferencji. „Ciasteczka” zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.

Pliki cookies, wykorzystywane są w celu: tworzenia anonimowych, zagregowanych statystyk, które pomagają zrozumieć w jaki sposób użytkownik korzysta ze stron internetowych dostosowanie zawartości i wyglądu strony do preferencji użytkownika

Używane ciasteczka na naszej stronie


  1. PHPSESSID - identyfikator sesji użytkownika
  2. PersistentQueueNumber,manageableQueueCookie0 – przechowuje kolejkę zdjęć
  3. CMS_DEBUG – debugowanie strony
  4. jsltTestCookie – testowe ciasteczko
  5. CookieInfo - informacja o wyświetleniu powiadomienia dotyczącego użycia przez stronę plików cookies
  6. __utmaa, __utmab, __utmac, __utmaz - używane są przez usługę Google Analytics która pozwala na generowanie statystyk strony www
  7. x-src, datr - używane przez facebook.com
  8. demographics ,dkv, VISITOR_INFO1_LIVE,use_hitbox,PREF - youtube.com

Zmiana ustawień ciasteczek (cookies) w przeglądarkach:


- Opera
- Firefox
- Internet Explorer
- Chrome
- Safari

Wyłączenie akceptacji ciasteczek znacznie ogranicza funkcjonalność większości podstron witryny.